Anderhalve meter samenleving

Anderhalve meter samenleving

ms Midnatsol

We voeren met ms Midnatsol van het vasteland van Europa naar de Azoren, middenin de Atlantische Oceaan. Dagenlang de horizon rondom zonder andere schepen. Wel levende wezens zoals dolfijnen en walvissen gezien, maar geen vogels. En natuurlijk de bemanningsleden en passagiers aan boord die we gaandeweg gingen herkennen van gezicht en kleding en een beetje leerden kennen na nadere kennismaking. Daar was ook alle gelegenheid voor, gezien de ‘bezettingsgraad’, zo’n dertig procent van de capaciteit van de Midnatsol.

In de momentele Corona-crisis beseffen we dat dit soort reizen mooie herinneringen zijn maar dat het maken van nieuwe herinneringen voorlopig niet aan de orde zijn. De grenzen zijn gesloten, verkeersvliegtuigen blijven aan de grond, het risico op besmetting aan boord is aannemelijk, ondanks de hygiëne voorschriften die toch al golden aan boord van deze schepen.

Daarvoor in de plaats zijn andere dingen gekomen, zoals vrijetijdsbesteding thuis. Er is al een puzzel gelegd van duizend stukjes, van het Karwendelgebergte in Oostenrijk, ook daaraan bewaren we mooie herinneringen. Er is muziek die ik mij al een tijdje eigen wilde maken maar waarop gestudeerd moet worden, ook daarvoor is er nu de tijd, puzzelen met het het melodische thema, de onderliggende harmonieën en de ritmen. En hier en daar wat klussen buitenshuis.

Pontje Steur vers in de lak
Klik op afbeelding en ga naar ‘Azoren’

Geef een reactie