Aardappelenveld

Groene Perzikluis

Ieder mens heeft zo een voorkeur, wat mij betreft heb ik een grote voorkeur voor boontjes, aardappelen en iets erbij. En met ‘iets erbij’ wordt bedoeld een alternatief voor dierlijk voedsel. Wat de aardappel betreft zijn tal van varianten denkbaar, gekookte en gebakken aardappelen, geroosterde of gestoofde aardappelen in de schil, aardappelreepjes als ingrediënt van Rösti, stamppot en hutspot is ook prima, aardappelpuree of aardappelsalade, of als zijnde patat friet, gefrituurde patat, allemaal heerlijke kost. Je zou zomaar vergeten dat de aardappel over is gekomen uit Zuid-Amerika, de aardappel klinkt zo Noordwest Europees, maar de aardappel was van origine het voedsel was van de inheemse Indianen, lang geleden. ‘De Aardappeleters’ van Vincent van Gogh ten spijt. Potatoes. Waar het woord ‘patat’ van stamt.

Het met de ogen scannen van de aardappelplanten

Kamperende bij de boer temidden van het groene land weten wij ons tentje omringt door aardappelvelden tot voor zover wij kunnen overzien. En zien wij de agrariërs aan het werk, s’morgens vroeg, overdag en ook in de late avond. Het ziet er relaxed uit, met een tractor met een wijde uitspanning werden de gewassen beregend en met een ander soort rijtuig op hoge wielen zien we, vermoedelijk vader en zoon naast elkaar gezeten op een krukje zich bewegen door het aardappelveld. Waarbij het gehele veld zichtbaar met de ogen wordt gescand. Af en toe wordt het wagentje gestopt, dan stapt er één van de twee af en een enkele keer beiden, wordt er iets uit de grond getrokken of gegraven dat vervolgens beland in een houten kist achterop. Bij mij de vraag oproepend wat hun bezigheid inhoudt. Het zal zeker geen verse aardappel zijn voor vanavond thuis. Ook geen onkruid wieden, daarvoor gaat het wagentje te gestadig door het land. Maar wat dan wel?

Werk in het eerste klas aardappelveld

Belangstellend gevraagd toen de agrariërs vlak voor ons tentje keerden om een nieuw spoor in te gaan. De boer en zijn zoon legden het graag uit: het streven is eerste klas aardappelen telen in de hoogste categorie. Maar daarvoor is nodig alert te zijn op de groene perzikluis die de bladeren van de aardappelplant doen verkleuren en de aardappelplant, de aardappel zelf en in het ergste geval ook de grond aantast. Het geval is dat de groene perzikluis oprukt door opwarming van het klimaat, ook hier langs de frisse Friese Waddenzee. Normaliter hadden de landbouwers in het noorden van ons land beduidend minder last van het beestje, maar inmiddels is de groene perzikluis ook in de noordelijke provincies een zorgwekkende aandachttrekker geworden. Een enkele plant waarop het beestje is neergestreken kan binnen een paar dagen tijd tal van omliggende planten aantasten, de eersteklas aardappelen laten degraderen tot een middenklasse of een onderklasse, of zelfs een oogst kunnen doen mislukken. Vandaar het intensieve controleren en direct verwijderen van een aangetaste plant. De vader en zijn zoon lieten het mij zien, een aangetaste aardappelplant welke ertussenuit was gehaald. Mij als leek zou het niet zijn opgevallen, maar voor hen een bedreiging voor de kwaliteit van een eerste klas aardappel of als het heel kwaad wil het verlies van de oogst en mindering van de grond. Trots op het hoogwaardige product van de aardappel op hun land deelden zij hun kennis. Slechts ééns in de drie jaar planten zij aardappelen op een veld, de andere twee jaren een ander product, graan of bloemkool of sperziebonen. Om nog eens aan te denken bij het smakelijke eten van een heerlijk bord boerenkool.

Geef een reactie