Finisterre aan het Wad

Finisterre aan het Wad

Finisterre aan het Wad bij Zwarte Haan

Na een nacht met aanhoudend zware regenbuien, op ‘buienradar’ vol rode vlekken, schijnt de zon vandaag volop. Geen druppeltje water in de tent, ondanks een stevige wind alle tentharingen nog in de grond, het doeken onderkomen heeft zich prima bewezen. Vandaag wederom een wandeling langs de Waddendijk, beschermd natuurgebied en werelderfgoed, vogelbroedgebied waar ook koeien grazen en schapen leven op de dijk met uitzicht over de Waddenzee, in de verte Ameland, en heel in de verte Terschelling. Finisterre aan het Wad, Finis Terra, eind van de aarde, je loopt er zo de zee in en de zee loopt het land in, zoals zichtbaar in de kwelders. We waren er even voor het tijdstip van hoogwater, al ging het met millimeters per minuut, nog altijd drong het water zich op in het groene land.

Het zoute water van zee dring de kwelders binnen

Een mooi stuk land waar steeds weer aan landwinning is gedaan. Niet vergeten, de zee geeft en de zee neemt, maar door de eeuwen heen zijn er steeds weer nieuwe dijken aangelegd, waarmee een eerdere dijk landinwaarts kwam te liggen met aan de horizon de volgende dijk. Zo draagt de boerderij op de foto hieronder de naam ‘Strandhuis der Bildtpollen’. Maar het strand ligt inmiddels wel hemelsbreed een flink weiland bij het ‘Strandhuis’ vandaan. Maar blijkbaar heeft de landbouwer destijds ook een aardige bijverdienste gezien in het ‘Strandhuis’. Onderweg lazen we op een bord dat woningen van landbouwers in deze streek normaliter aan de zeezijde tegen de dijk aan worden gebouwd. Om daarmee zoveel mogelijk vruchtbare grond te behouden voor de landbouw. Want waar een huis staat kun je geen gewassen planten. Dus daarom de woning aan de zoute zeezijde. Maar de aanvankelijke landbouwer van het ‘Strandhuis der Bildtpollen’ zal berekend hebben dat betalende badgasten ook een leuke bijverdienste zijn. Een aardige gedachte om in deze contreien een Bed & Breakfast te beginnen.

Strandhuis der Bildtpollen
Dijkwoning aan de zoute zeezijde bij Zwarte Haan

Waar we geen foto van hebben gemaakt waren de ontelbare hoeveelheid vogels die zich in een vlucht bewogen langs de kwelders. Wellicht dat vogelspotters en natuurfotografen er een prachtige opname van hadden kunnen maken, maar wij waren ons bewust dat het beter was om van het schouwspel te genieten in plaats van tijd verdoen aan een plaatje schieten dat de werkelijkheid bij lange na niet weer zou geven: duizenden vogels die zich gezamenlijk bewogen om zich ongetwijfeld tegoed te gaan doen aan het voedsel achtergelaten door de vloed van vandaag. Wat ook een mooie aanblik was, dat waren tientallen koeien met kalveren in de kwelders. Geen kistkalveren maar koeien in het groen met een ruimte zover het menselijk oog reikt. Mooi om te zien dat het toch nog bestaat.

Dit bericht heeft 2 reacties.

  1. Gerrie

    De foto met de kwelders vind ik erg mooi.
    Ma

  2. admin

    Dineke kan goed fotograferen!

Geef een reactie