Burghsluis

Het water lonkt

We hadden best in Goese Sas ofwel Het Sas kunnen blijven. Een mooi plekje, goede voorzieningen, vriendelijke mensen, restaurant voor de deur. Maar het water lonkt, de zee roept, en het tij was gunstig in de vroege morgen. Meerdere zeiljachten komen van Goes om naar buiten te schutten, waarop ook wij besluiten los te maken en aan te sluiten. Het is hoog water, er hoeft nauwelijks genivelleerd te worden, achter ons gaan de deuren dicht en voor ons vrijwel gelijk weer open. We schuiven naar buiten de Oosterschelde op, we passeren de Zandkreeksluis naar het Veerse Meer, meerdere jachten kiezen daar wel voor, we varen Kats voorbij, daar zijn we al geweest. Het gaat hard met de stroom mee, er staat geen wind maar met de motor langzaam vooruit lopen we dik vijf Knopen.

Zeelandbrug

De Zeelandbrug, even later gaan we er onderdoor.

We zetten koers naar de Zeelandbrug, richting de zuidelijke passeerboog, 12 meter staat er op de peilschaal, daar kunnen we niet onderdoor. Dan maar richting het beweegbare gedeelte van de brug. Het lukt om aansluiting te vinden bij andere wachtenden, maar bij de noordelijke passeerboog lezen we 14.40 meter af. Die kunnen we hebben! Langzaam bewegen we ons naar de onderdoorgang, maar wat is langzaam met de stroom in de kont. Dik twee Knopen lees ik op het log, de weg terug zou een gierende manoeuvre zijn. We laten het geburen, meten is weten maar toch … Ruim gaan we onder het hoogste gedeelte van de boog door. Maar het vertekend altijd als je naar boven kijkt.

Waar een orkaan waaide

Aanloop Burghsluis

Na de passage van de havenmond van Zierikzee kiezen we de vaarweg noordelijke om de Roggenplaat heen. Kort geleden hield hier een orkaan huis! Medeliggers kiezen vermoedelijk voor de Marina Roompot. Vandaar uit is het kort naar zee. Nog altijd de hulpmotor langzaam vooruit maar nu met ruim zes Knopen over de grond. Dat schiet op! Halverwege begint het wat te waaien uit het zuiden, geen orkaan maar een zachte bries. Voor het gemak laten we het grootzeil op de giek maar de rolfok staat met een  zucht. Bijna tikken we de zeven Knopen aan, aan de wind met de stroom van achteren. Even voor 11.00 uur lopen we Burghsluis binnen en leggen contact met de havenmeester, we krijgen een mooi plekje toegewezen aan de passantensteiger. Misschien nemen we straks wel een duik in de haven. Want het ons omringende water is gewoon warm. Een heerlijke sprong in het diepe.

Geef een antwoord