Spitsbergen • Svalbard

Spitsbergen Svalbard

De Nederlandse ontdekkingsreiziger Willem Barentsz leidde aan het einde van de 16e eeuw verschillende expedities naar het hoge noorden. Het was  in het jaar 1596 dat hij voet aan land zette op de eilandengroep Spitsbergen, door anderen genoemd ‘Het Land van de Beer’. Terecht, de ijsbeer leeft op Svalbard en Spitsbergen nog altijd in het wild. Barents duidde het ontdekte land als ‘Spitsbergen’, een verwijzing naar de spitse bergtoppen.

Spitsbergen
Magdalenefjorden, Spitsbergen, waar Willem Barentsz in 1596 het gebied de naam Spitsbergen gaf

Longyearbyen is de (lucht)havenstad op Spitsbergen. Daarnaast zijn er aanlegplaatsen bij de mijnstad Barentsburg en Nye Ålesund waar diverse landen onderzoekscentra hebben ingericht. Noren, Denen, Britten, Russen, Belgen en Nederlanders hebben zich gericht op Svalbard (Koude Kant) zoals Spitsbergen ook wordt aangeduid. Onlosmakelijk verbonden aan de Nederlander Willem Barentsz. Op zoek naar een noordoostelijke doorvaart naar de oost.

Longyearbyen 78°13′ N, 15°38′ O

Longyearbyen is met ruim 2000 inwoners de meest bewoonde nederzetting op Spitsbergen. Het ligt aan de Adventfjord en aan de monding van de Adventvallei. Er is een infrastructuur met een luchthaven, een haven en wegen, en telt bijna net zoveel sneeuwscooters als inwoners. Gelegen op 78° noorderbreedte wordt Longyearbyen beschouwd als de noordelijkste plaats met meer dan 1000 inwoners ter wereld.

Longyearbyen
Longyearbyen op Spitsbergen aan het Adventfjord in de Adventvalei
Magdalenefjorden, Spitsbergen
Magdalenefjorden, Spitsbergen, waar ooit een walvisvangstkolonie is geweest

Barentsburg 78° 30′ N, 20° 0′ O

De in 1920 opgerichte Nederlandse Spitsbergen Maatschappij (NESPICO) kocht van de Russen een mijn in de Green Harbor fjord en ontgonnen steenkool van 1921 tot 1926. Het bedrijf noemde haar nederzetting Barentsburg naar de Nederlandse ontdekkingsreiziger Willem Barentsz. In 1932 verkocht het bedrijf de mijn inclusief de nederzetting Barentsburg aan het Russische bedrijf Arktikugol. De bevolking van Barentsburg is de laatste decennia sterk afgenomen; in zijn hoogtijdagen woonden er meer dan 1000 Sovjetburgers in Barentsburg.

Havenkade van Barentsburg 77° 30′ 0″ NB 20° 0′ OL

Ny-Ålesund 78° 56′ N, 11° 55′ O

Ny-Ålesund is een nederzetting op Oscar II Land op Spitsbergen en is gelegen op het schiereiland Brøgger (Brøggerhalvøya) en aan de oever van de baai van Kongsfjorden. De bedrijvige nederzetting wordt geëxploiteerd door Kings Bay, dat faciliteiten biedt voor permanente onderzoeksinstituten uit tien verschillende landen. Ny-Ålesund zelf wordt beheerd door het Ministerie van Klimaat en Milieu maar heeft zelf geen onderzoeksinstituut aldaar. Ny-Ålesund heeft het hele jaar door een permanente populatie van 30 tot 35 personen met een zomerbevolking tot 120. De faciliteiten omvatten Ny-Ålesund Luchthaven, een haven met afmeerkade en Ny-Ålesund Stad en Mijn Museum, evenals de vijftien permanente onderzoeksstations. Het is de meest noordelijke functionele civiele nederzetting ter wereld.

Ny Ålesund
Ny Ålesund

Smeerenburgbreen

Smeerenburgbreen, Svalbard
Smeerenburgbreen, Spitsbergen
IJsschotsen bij Spitsbergen
IJsschotsen bij de Smeerenburgbreen, Spitsbergen

 

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Fram

    Zo leuk om je reis met de Hurtigruten te volgen. Voor mij ook leuke herinneringen. Dank voor het delen.
    Op onze zeilreis naar o.a. Spitsbergen kwamen we de diverse Hurtigruten schepen wel tegen. Mij viel vooral de goede manouvreerbaarheid van die schepen op. Noodzakelijk ook om in de vaak kleine havens goed en snel te kunnen aanleggen.
    In het Liefdefjord op Spitsbergen kwamen we het Hurtigruten expeditieschip “FRAM” tegen. Naamgenoot van mijn boot en vernoemd naar het beroemde door Colin Archer ontworpen Poolschip van Roald Amundsen. Dit schip uit begin vorige eeuw ligt hoog en droog in het Fram museum in Oslo.
    Plaatje van de Hurtigruten Fram in het Liefdefjord met op de achtergrond de Monacobreen gletsjer
    https://www.fram.nl/ZF/Fram_hurtigruten.jpg

  2. Johan

    Het was een prachtige reis door een overweldigende omgeving. En inderdaad, deze schepen zijn geweldig manoeuvreerbaar, maar ook de kapiteins en bemanningen getuigen van zeemanschap. Hun vakmanschap dwingt respect af. Opvallend ook hoe de kleuren van het zon- en daglicht veranderden. Op de breedten van Trondheim goudkleurig, op hogere breedten een blauwe gloed. Tot kraakhelder in de sneeuw. En dan het noorderlicht! Dank ook voor het delen van de foto van de Fram in het Liefdefjord. Indrukwekkend!

Geef een reactie