Stuurhulp

Stuurautomaat

Of het nu aan de warmte lag, of een moment van te lage (of te hoge?) accuspanning, wie het weet mag het zeggen, maar de elektronische stuurautomaat leek een paar dagen geleden zijn instellingen ‘vergeten’. Van het ene moment op het andere een gierende slingerkoers, even dacht ik dat we over een hoogspanningskabel of iets dergelijks over de bodem waren gevaren die de boel ontregeld had, maar op de kaart stond niets dergelijks aangegeven. ‘s Avonds in de haven de stuurkarakteristieken weer aangepast met de handleiding erbij, de volgende dag deed alles het weer naar behoren.

Stuurhulp van shock cord en een lijntje

Stuurhulp

Toch hadden wij in de tussentijd al varende een alternatief geknutseld. Een paar lussen shock cord (stevig eleastiek) aan een lijntje op de klamp achterop. Dat zowel varende op de motor als zeilend de boot prima op koers houdt. Af en toe een duwtje tegen de veerkracht van het elastiek in tegen de helmstok om bij te sturen, het elastiek een beetje verschuiven over de helmstok, of een rondtorn achter het pennetje van de stuurautomaat, en de schipper heeft minutenlang de handen vrij. Hier op de foto nog het probeersel tijdens het zeilen in elkaar geknutseld, inmiddels vervangen voor een definitieve stuurhulp, het elastiek en het lijntje zonder die plastic haken. Gemakkelijk voor het grijpen om de hoek van de kajuitingang. Inmiddels gemakkelijker gebleken dan het installeren van de automaat. Maritiem schrijver Hans Vandersmissen noemde een dergelijke stuurautomaat ‘Pleuni’ met een knipoog naar een Nederlandse actrice. Bij deze hebben ook wij ‘Pleuni’ en ‘Wicky’ aan boord.

Stuurhulp van shock cord en een lijn

Geef een antwoord