AstroMedia Sextant

AstroMedia Sextant

Voor de kenners, wij zijn van plastic een Ebcco oefensexant naar een Davis 15 naar een Freiberger sextant gegaan. Deze laatste is een kwalitatief hoog aangeschreven sextant, ondanks digitale navigatiemiddelen nog altijd een verplicht uitrustingstuk aan boord van zeeschepen, mochten alle elektronische navigatie-instrumenten het begeven. Toch hebben wij ons een papieren bouwpakket aangeschaft van een sextant. Waarom? Omwille van de creativiteit en omwille van de uitdaging: gaat het lukken om uit karton een redelijk nauwkeurig instrument te bouwen? We gaan het zien.

Bouwpakket AstroMedia Sextant

In de verpakking vinden we vier aan beide zijden bedrukte en gestanste vellen stevig papier, een Duitstalige Bouwbeschrijving en een voorblad met aan de achterzijde een tekening met de losse onderdelen in perspectief. De eerste stap is het bouwen van het frame uit vier lagen op elkaar verlijmde lagen stevig papier. Wij hebben witte houtlijm gebruikt, door de lagen samen te persen onder het gewicht van een stapel boeken met folie ertussen  van een plastic zak kleeft het papier niet vast aan de boeken of de ondergrond en wordt het frame mooi vlak. Met de indexarm, het bewegende deel van de sextant doen we hetzelfde. De kleine onderdelen gewoon tussen duim en wijsvinger. Na een paar avonden avond snijden, plakken en persen heeft het geheel gestalte gekregen. Met een opmerkelijke nauwkeurigheid en mooie details.

Het frame wordt opgebouwd uit vier lagen stevig papier die op elkaar worden gelijmd
De grote onderdelen van de AstroMedia Sextant uitgesneden en gelijmd: het frame, de indexarm en het draaipunt. Gedeeltelijk ook de houder van het grijsfilter.
Het aanbrengen van de alidade is een secuur klusje, de passing van het draaipunt zo nauwkeurig mogelijk, laten aansluiten langs de gradenboog en zorgen dat er geen lijm komt tussen het draaipunt en het frame.
Hopenlijk benaderen we deze nauwkeurigheid …

De algemene indruk is dat er uit de bouwplaat een werkend sextant kan worden samengesteld dat er gedetailleerd uitziet. Het zonnefilter kan andersom in de houder worden geplaatst om bij nacht de hoogte van sterren of bijvoorbeeld van gebouwen te meten. Het instrument kan ook worden geijkt door de secondemeter op de indexarm te verschuiven. Alle onderdelen passen perfect in elkaar, wel deed de witte houtlijm en het samenpersen en opzwellen van het papier sommige openingen klemmen. Fijn schuurpapier maakt het geheel weer passend. Voor de verlijming van de index- en horizonspiegel hebben wij secondenlijm gebruikt. En een stanleymes voor het los nemen van de onderdelen. Sommige kanten hebben wij ‘zwart’ gekleurd ter verfraaiing, zoals de handgreep aan de achterzijde, en de openingen van het vizier.

Wanneer we nog eens een dergelijk sextant zouden samenstellen, dan zou het eindresultaat zeker nog fraaier worden. Zowel als creatieve bezigheid, in de wiskundeles en voor de navigatie is het een bruikbare oefensextant.

Klik op afbeelding en lees meer

Geef een antwoord