Van Urk naar Ketelhaven

Van Urk naar Ketelhaven

We laten het levendige en drukke Urk achter ons.

We merkten het gisteren al en zagen het vanmorgen, nauwelijks wind om te zeilen. De vlaggen en wimpels aan de masten recht naar beneden, de windmolens rondom ons staan stil geen zuchtje wind stroomt door de openstaande luiken van de kajuit. Wel voelt de zon al vroeg opmerkelijk warm aan, na de achter ons liggende koelere dagen. De zeilen blijven onder het canvas, na de inkoop van twee Urker Dikkertjes bij de bakker varen we op de motor de haven van Urk uit koers richting Ketelbrug. Glashelder weer met een beetje thermische wind onder de oever, door het verschijnsel ‘kimverheffing’ zien we Enkhuizen boven de horizon uitsteken en een binnenvaarder met een joekel van een stuurhuis en een kraanmast voorop. Schijn bedreigd, de heldere lucht spiegelt ons voor wat voor ons te ver weg is om te kunnen zien. ‘Kimverheffing’. De stuurautomaat ‘Wicky’ neemt het roerwerk voor zijn rekening, ja, onze roerganger heeft een naam, ‘Wicky, hij stuurt zelf het schip’, terwijl wij koffie drinken aangekleed met de Urker Dikkertjes. Die smaken best!

Brugpijlers van de Ketelbrug

Dik twaalf meter doorvaarthoogte lezen we af bij de pijlers van de Ketelbrug. Het moet kunnen, met staande mast eronderdoor, bij het hoogste gedeelte. Nooit eerder gedaan, altijd sloten we aan bij andere jachten bij het beweegbare gedeelte terwijl het verkeer op de A6 werd stilgezet. Het moet er maar eens van komen, langzaam kruipen we vooruit, boven de VHF antenne schatten we een halve meter over, we wisten dat het moest kunnen maar een getal in een brochure is nog geen zeker weten. Daarna koers richting Ketelhaven, de glasheldere hemel geschikt om op het middaguur nog eens een zonnetje te schieten. De zon exact in het zuiden ofwel een azimut van 180 graden we meten de zonshoogte bij de transit ofwel culminatie, we verrekenen de declinatie van vandaag en de correctie van de sextant en onze hoogte boven de waterlijn en komen uit op 32 boogseconden boven de noorderbreedte van kaart en GPS. Ergens tussen Workum en Makkum, zullen we maar zeggen. Zonshoogte boven de basaltblokken langs de oever, de effecten van kimverheffing niet meegerekend. Het gaat steeds beter, de astronomische breedtebepaling!

Kunstwerk op het kunstmatige eiland Keteloog.

Onderweg een markant kunstwerk op het kunstmatig aangelegde eiland Keteloog, een creatie ongetwijfeld geïnspireerd op het Ketelmeer. Maar is het nu een ‘fluitketel’, een ‘tuitketel’ of een ‘koffieketel zonder fluit?’ Een uurtje later doen we Ketelhaven aan. Een rode driehoek bij een ligplaats betekend ‘vrij houden’ en een groene driehoek wil zeggen ‘vrije ligplaats’. We vinden een ligplaats tussen Marieholms, een Invicta 26 en vergelijkbare soortgenoten. Aardige havenmeester, keurige jachthaven met vriendelijke mensen, bereid tot een praatje. Urk was leuk maar druk. Hier komen we tot rust.

Ketelhaven, een oase van stilte en rust en een gemoedelijke sfeer.

Deze post heeft een reactie

  1. Lekker hé,die Urker dikkertjes!
    Ma

Geef een reactie

Sluit Menu