IJsselmeer

IJsselmeerzeilen

Langdurige wind uit het noorden kracht 4 Beaufort. De wind waarop we rekenden bij het naar huis zeilen van Stavoren naar Lelystad. Vanmorgen bij het opstaan gierde de wind al door de lucht, maar dat is niet zo verbazingwekkend, met honderden masten zij aan zij. Wel bereidden we ons voor op een zeiltocht van een paar uur, het eerste uur ruimschoots over bakboord tot het Vaarwater langs de Friese Kust, dan zeker een uur of vier ruimschoots richting de oostelijke uitloper van het Enkhuizerzand, en dan weer twee uur ruimschoots over bakboord richting het Commissarislicht. Ter voorbereiding het grootzeil eenmaal gereefd en de kleine fok.

Ruimschoots zeilen over vlak water.

Het Vrouwenzand voorbij bleek de wind toch meer uit het Noordwesten te komen, waarop we besloten eerst over bakboord zuid te gaan varen, richting Enkhuizen om niet plat voor de wind te gaan zeilen. Dat is vermoeiend sturen en schiet ook niet op. Na anderhalf uur zo zeilen verlegden we de koers meer oostwaarts en zetten we de zeilen aan stuurboord. Twee uur later gijpten we opnieuw om weer zuidelijk te gaan koersen. Zo kruisten we ruimschoots de wind af richting Lelystad.

Na etenstijd, warme soep met droge crackers, werd het plots een stuk kouder. De wind- en waterdichte jassen komen voor de dag terwijl de zon zich achter ons werd in nevelen hult en zich voor ons stevige cumulus bewolking die hoog opbouwen. Voortekenen van onweer in de lucht. Meldpost IJsselmeergebied geeft over de marifoon een waarschuwing af voor NW 6, actuele wind voor ons gebied NW 5. We zien het aan de golven, we merken het aan de krachten op en de bewegingen van de boot. De stuurautomaat gaat eraf, we gaan sturen op de hand. Op zeker moment een ver maar langdurig gerommel vanuit de lucht, terwijl de wind aantrekt. Een kort moment van overleg wat te doen. Zuidwaarts zeilen zou ons richting schonere lucht brengen, maar wel rekening houdend met het Enkhuizerzand met ondiepten en verboden gebied. Trintelhaven aanlopen was er nog niet bij. We besluiten een tweede rif in het grootzeil te zetten en zo zuidelijk mogelijk te koersen, het onweersgebied mijdend. Een tweede onweersdonderslag volgt, duidelijk dichterbij maar nog altijd ver weg. Achter ons breekt de lucht open en komt er blauw tevoorschijn, dat stemt gerust. We rollen het voorzeil voor driekwart uit om zoveel mogelijk vaart te maken.

Geen tijd en gelegenheid voor foto’s maken …

Tegen de tijd dat we het Enkhuizerzand voorbij zijn trekt in een mum van tijd de lucht dicht, te omschrijven als ‘zeevlam’ bij een duidelijke NW 5 Beaufort. Op een zeker moment schatten we het zicht een halve Zeemijl, zo’n 900 meter. ‘Koers zuid’ weten we, dat is de koers die naar het Commissarislicht leidt. Voor ons een Deense kotter, die én wat sneller loopt dan wij én in de mist verdwijnt. De navigatieverlichting gaat aan, de uitkijk verscherpt zich ook voor eventuele binnenvaartschepen.

Opnieuw gerommel, dit keer niet van onweer maar van het autoverkeer op de dijk Enkhuizen-Lelystad. Na verloop van tijd zien we het autoverkeer over de dijk razen, en zeilen wij onder dubbel gereefd grootzeil en deels uitgerold voorzeil langs een voor anker liggende duwbak. Achter de dijk starten we de motor en draaien we de kop in de wind en strijken de zeilen. De navigatieverlichting gaat van ‘zeil’ naar ‘motor’ bij het oversteken van het vaarwater. Oppassen voor gaande en komende binnenvaart, die zich op dat moment niet laat zien. Terwijl de wind stevig aan is gewakkerd klaart de lucht wat op en meren we af op onze eigen ligplaats, geholpen door de luwte van andere jachten meren we vlekkeloos en feilloos af.

Zeiljacht Norna Biron, het schip dat we gedurende een aantal weken gevolgd hebben tijdens haar ophaalreis vanuit de Griekse wateren. Op dezelfde dag als de Norna Biron liepen ook wij weer binnen. Zij het een paar uur later.

Spannende momenten vanwege de onweersdreiging en de ‘zeevlam’.  Die we ontlopen zouden hebben door gisterenmiddag – en avond de oversteek te maken. Of door vandaag over de Friese Meren naar Lemmer te zeilen en dan morgen langs de Rotterdamse Hoek zuidwaarts. Maar zo is het niet gegaan. Een stevige zeiltocht staat er nu in het logboek geschreven en in ons geheugen gegrift. Tegenover ons ligt de Norna Biron van zeezeiler Joost. Vandaag aangekomen vanuit Griekenland na een zeiltocht van vier weken. Respect!

 

Deze post heeft een reactie

  1. Een goed spannend verslag Johan!
    Ma

Geef een reactie

Sluit Menu