Randmeren

Nadat de Zuiderzee verworden was tot het IJsselmeer na de aanleg van de Afsluitdijk begon ook de inpoldering van delen van het ontstane binnenmeer: landwinning door de aanleg van de Wieringermeerpolder, de Noordoostpolder, Oostelijk en Westelijk Flevoland. Maar aldoende leert men: met name bij de aanleg van de Noordoostpolder waarbij voormalige zeehavens als Kuinre en Vollenhove landinwaarts kwamen te liggen bemerkten men een daling van het grondwater in het achterland met verstrekkend gevolgen: bodemdaling en inzakking van voormalige dijken en terpen maar ook het wegrotten van houten palen onder de huizen vanwege het lagere grondwaterpeil. Een oplossing voor dit probleem werd het behouden van ‘randmeren’ rond de nieuw aangelegde polders zoals Oostelijk en Westelijk Flevoland. Met de bedoeling om het grondwaterpeil van het aanliggend Overijsselse-, Gelderlandse en Noord-Hollandse land op niveau te houden. Waarmee voormalige Zuiderzeehavens als Elburg, Harderwijk, Spakenburg en Huizen toegankelijke havens bleven, weliswaar aan meer beschut en zoet water. Alhoewel er ook op het beschutte en vooral ondiepe water van de ontstane Randmeren bij harde wind voor kleine schepen hinderlijke golfslag kan ontstaan.

Randmeer Classic met houten interieur.

Zeilen op de Randmeren

Met in het vooruitzicht het ontstaan, de aanleg en de planning van de Randmeren zoals het Gooi- en Eemmeer, het Veluwemeer, het Wolderwijd en het Nuldernauw en het Ketelmeer schreef het Koninklijk Nederlands Watersport Verbond eind jaren vijftig een ontwerpwedstrijd uit voor een toer en wedstrijdzeilboot geschikt voor de ontstane en toekomstige randmeren. Bestaande Nederlandse klassen als de bijvoorbeeld de Valk uit hechthout, de Regenboog, de Vrijheid en de Zestienkwadraat uit lattenbouw zouden niet optimaal geschikt zijn voor de Randmeren. De ene klasse zou te diep steken voor de ondieptes, de andere klasse zou een te vlakke bodem hebben en kapot slaan op de korte golfslag, weer een andere klasse zou te slank zijn en door de golven heen gaan in plaats van eroverheen en daardoor vol kunnen slaan. De ontwerpwedstrijd werd in 1958 gewonnen door de inzending van E.G. van der Stadt.

Randmeerklasse

Randmeer Classic met grootzeil en genua gehesen. Ook een Spinaker en een gewone fok behoren tot de zeilgarderobe.

Het ontwerp van E.G. van der Stadt bleek volgens het Koninklijk Watersport Verbond te voldoen aan de voorwaarden om verantwoord te kunnen toer- en wedstrijdzeilen op de Randmeren. Zeilboten van het type Randmeer zijn vervaardigd uit sterk polyester, een S-spant met een slank lijnenplan staande voor goede aan de windse zeileigenschappen om vrij van lagerwal te varen, een deklijn met een zeeg en een volle boeg om overkomend buiswater aan te kunnen, zijn onzinkbaar door de aanwezigheid van luchtkasteel en een dubbele bodem, hebben een waterdichte bergruimte onder het achterdek en een ophaalbaar midzwaard en ophaalbaar aangehangen roer. Waarbij een vaste hoeveelheid ballast zorgt voor voldoende basisstabiliteit. De Kuip is ruim evenals de aanwezige bergruimte, de mast is strijkbaar, de boot is trailerbaar, de Kuip zou voorzien kunnnen worden van een vaste buiskap uit polyester of van een sprayhood op een buizenframe. Voor de sportieve zeilers kan de Randmeer uitgerust worden met hangbanden, trapezeinrichting en een spinnaker, en met tal van trimmogelijkheden.

Randmeer Classic, Advance, Special Edition en Touring

Door de jaren heen heeft de Randmeer verschillende veranderingen ondergaan waarbij de rompvorm steeds gehandhaaft is, sterker nog, tientallen jaren lang had de werf slechts één mal ter beschikking waardoor het merendeel van rompen van de Randmeerklasse uit één en dezelfde mal zijn voortgekomen! Over een eenheidsklasse gesproken. Toch heeft de Randmeer zich doorontwikkeld: de oorspronkelijke uitvoering is de Classic met een houten intimmering, en was er sprake van een bilgeput waarin overtollig water zich verzameld, bij de Advance is de kuipvloer hoger komen te liggen waardoor de Randmeer ook stilliggend zelflozend werd. De Special Edition is de uitvoering waar op beslag, kleurstelling en tuigage niet is bezuinigd, de Touring is de uitvoering met vaste kiel en doorgestoken roer bestemd voor toerzeilers en zeilscholen.

Randmeer Classic herkenbaar aan het houten interieur en de bilgeput onder de mast. Deze Classic is voorzien van verschillende wedstrijdelementen zoals een grootschootoverloop en een effectieve bierstrekker als fokkevalspanner op de mast. Ook een spinnaker behoort tot de uitrusting.

Duurzaam

Tot op de dag van vandaag wordt de nieuw Randmeer gebouwd: de enige werf waar nieuwbouw plaats vindt is Jachtwerf Heeg gelegen aan het Friese Heegermeer. Maar ook voor gebruikte Randmeren en renovatie van kan men in Heeg terecht. Hier blijkt de duurzaamheid van de polyester Randmeer, regelmatig worden er goed onderhouden Randmeren uit de jaren zestig en zeventig aangeboden, om ook in zeilwedstrijden gemiddeld voor de dag te komen. voor meer informatie: www.randmeer.nl of klik hier

Varianta, variatie op de Randmeer

Op basis van het ontwerp van de Randmeer heeft er nog een ander geslaagd ontwerp het levenslicht gezien, en dat is de eveneens door Van de Stadt ontworpen Varianta. De romp van de Randmeer met een andere dekindeling, tuigage, een ander roer metbscheg en een dieper stekende kiel vormden de basis voor een succesvol kajuitjachtje gebouwd door Yachtbau Dehler in Duitsland.

Technische gegevens van de Randmeer

Ontwerper: E.G. van der Stadt / Van der Stadt Design

Lengte over alles: 6.50 m
Lengte waterlijn: 5.50 m
Breedte over alles: 2.10 m
Diepgang Classic: 0,55 / 1,15 m
Diepgang Touring: 0.75m
Diepgang Advance: 0.55m / 1.15 m
Zeiloppervlak grootzeil:11.9 m²
Zeiloppervlak genua: 7.8 m²
Zeiloppervlak fok: 5.3 m²
Masthoogte: 8.35 m
Gewicht: 500 kg

Jachtwerf Heeg, de bouwer van de Randmeer klik hier

Alles over de Randmeer klik hier

Randmeer Klasse Organisatie klik hier

Ontwerp van de Randmeer klik hier

Varianten op de Randmeer klik hier

Sluit Menu